دانشجویان ایرانی در آزمون جی آر ای

 

به آماری که خود ETS (برگزار کننده آزمون GRE) برای نمره شهروندان کشورهای مختلف بین ۱ آگوست ۲۰۱۱ (تاریخی که Revised GRE جایگزین نسخه قدیمی آزمون GRE شد) و ۳۰ ژوئن ۲۰۱۲ منتشر کرده دقت کنید. در اینجا ۶ کشور را برای مقایسه آورده ام.

آمار ETS

خوب، همانطور که می بینید میانگین نمره بخش وربال آزمون GRE ایرانی ها ۱۴۱٫۳ و همین نمره برای هندی ها ۱۴۴٫۷ و برای چینی ها ۱۴۵٫۹ است. این یعنی بطور میانگین دانشجویان ایرانی نسب به دانشجویان هندی و چینی (که در دانشجویان غیر انگلیسی به آوردن نمره های بالا در این آزمون معروفند) در بخش وربال آزمون GRE در حدود ۵ نمره کمتر می گیرند. این پنج نمره در مقیاس جی آر ای قدیم معادل ۱۰۰ نمره از ۸۰۰ نمره است. هر چند این اختلاف به خودی خود بسیار قابل توجه است، اما میانگین نمی تواند معیار خوبی برای سنجش باشد. با در نظر گرفتن انحراف از معیار، نمره ایرانی ها در آزمون GRE اغلب بین ۱۳۵٫۵ و ۱۴۷٫۱ قرار دارد. همین مقدار برای هندی ها بین ۱۳۶٫۷ و ۱۵۲٫۷ و برای چینی ها بین ۱۳۹٫۳ و ۱۵۶٫۵ متغیر است. یعنی حداقل می توان گفت اغلب بین بالاترین نمره دانشجویان ایرانی و دانشجویان هندی و چینی بیش از ۵٫۵ نمره اختلاف وجود دارد. همین نشان می دهد دانشجویان ایرانی در وربال مشکل دارند.

شاید جالب باشد به نمره آمریکایی ها هم نگاهی بیاندازید. همانطور که می بینید میانگین نمره وربال آمریکایی ها ۱۵۲٫۹ است و نمره رایتینگ آزمون GRE آنها هم میانگینی در حدود ۴ دارد. پس صرفاً انگلیسی زبان بودن نمی تواند تضمین کننده نمره ای عالی در آزمون GRE باشد. با توجه به اینکه طبق انحراف از معیار داده شده نمره رایتینگ GRE آمریکایی ها اغلب بین ۳٫۱ و ۴٫۷ متغیر است، مطمئناً یک دانشجوی آمریکایی در صورتی که بتواند نمره ای بالای ۵ در بخش رایتینگ بگیرد نه تنها در پوست خودش، بلکه در پوست هیچکس دیگری هم نمی گنجد!

در بخش کوانت که در مجموع وضع دانشجویان ایرانی خیلی هم خوب است و تجربه هم نشان داده مشکل اصلی دانشجویان ایرانی در بخش وربال (Verbal Section) و رایتینگ تحلیلی (Analytical Writing) آزمون GRE است.

چرا آزمون GRE یکی از عوامل باز دارنده دانشجویان ایرانی در ورود به دانشگاه های آمریکا است؟

حالا چرا GRE یکی از عوامل باز دارنده ایرانی ها در ورود به دانشگاه های آمریکا است؟ چرا همه می گویند چینی ها و هندی ها در گرفتن نمره بالا در  آزمون GRE استادند؟ به خاطر همین ۵ نمره؟ خوب، هم بله و هم نه!

اولاً، با کمی دقت به تعداد شرکت کنندگان در آزمون GRE (در دوره ۱۱ ماهه که آمار فوق ثبت شده) می توان دید که تعداد شرکت کننده های هندی و چینی به ترتیب ۴٫۹ و ۴٫۳ برابر تعداد دانشجویان ایرانی است. این یعنی احتمال اینکه عده ای از دانشجویان هندی و چینی از مقدار مشخص شده در انحراف معیار فراتر رفته و نمره ای خیره کننده بگیرند بسیار بالاست و این دقیقاً اتفاقی است که دارد می افتد. بد نیست بدانید اولین کسی که توانست نمره کامل در هر دو بخش وربال و کوانت نسخه Revised آزمون GRE کسب کند یک دانشحوی دختر هندی بود. البته با توجه به دیدگاهی که این دانشجویان نسبت به  آزمون GRE دارند، تعداد دانشجویان هندی و چینی ای که نمره عالی می گیرند از ۵ برابر تعداد دانشجویان ایرانی که چنین نمره هایی کسب می کنند هم بیشتر است. البته این بحث دیدگاه دلیل دوم من برای این موضوع است!

دلیل دومی که هندی ها و چینی ها را در رقابت اخذ پذیرش و فاند از دانشجویان ایرانی پیش می اندازد از دید آنها نسبت به آزمون GRE سرچشمه می گیرد. آنها به درستی می دانند با چه چیزی سر و کار دارند و اهمیت آزمون GRE را مدتها قبل از شروع پروسه اپلای درک می کنند. بنابراین وقت و تمرکز کافی روی آمادگی برای کسب یک نمره خوب در این آزمون می گذارند و طبیعتاً نتیجه هم می گیرند. یک دانشجوی هندی با چینی بطور هدفمند و با برنامه مدون از مدتها قبل (حتی گاهی بیش از ۲ سال) خود را برای این آزمون آماده می کند و دامنه لغتی که در طی مدت طولانی ساخته شود عمیق تر، قدرتمند تر و بهینه تر است.

دانشجویان ایرانی چطور؟ دانشجویان ایرانی اغلب خیلی دیر به اهمیت این آزمون پی می برند و به فکر مطالعه برای آن می افتند و بنابراین به جای اینکه در طول مدتی معقول به یادگیری لغات و خواندن متن بپردازند، سعی می کنند مثلاً روزی ۵۰ لفت را حفظ کنند تا شاید در مدت ۲ ماه بتوانند ۳۰۰۰  لغت یاد بگیرند. این روش که بیشتر به خودکشی یا عملیات انتحاری شبیه است تا آمادگی برای آزمون GRE و هرگز نتیجه دلخواهتان را نخواهد داشت. فردی که برنامه ریزی کرده روزی ۵۰ لغت بخواند خیلی زود به روزی ۱۰ لغت بسنده خواهد کرد. چون مطالعه لغت مثل این است که بخواهید با یک پارچ آب یک فنجان را پر کنید. هر چند می شود با مقدار آب موجود در پارچ بیش از ۱۰ فنجان را پر کرد، در صورتی که این کار را یک دفعه (یهو!) انجام بدهید، حتی یک فنجان هم تا نصف پر نمی شود. امتحان کنید! یادگیری لغت هم همینطور است. تا روز سوم می رسد تعداد بسیار زیادی از ۱۰۰ لغت خوانده شده در دور روز قبل از ذهن شما پاک شده. از این رو بدیهی است که هندی ها و چینی ها از نظر تعداد نمره های عالی در بخش وربال آزمون GRE (و در نتیجه در نمره کل) نسبت به دانشجویان ایرانی برتری داشته باشند. در دانشگاه های رنگ بالا که رقابتی تر هستند موضوع GRE بسیار تعیین کننده است. در چنین دانشگاه هایی حتی ۵ نمره بیشتر در GRE (در حدود ۱۰۰ نمره در مقیاس قدیم) اصلاً هم مقدار کمی نیست. چون اکثر افرادی که برای این دانشگاه ها اپلای (درخواست پذیرش) می کنند رزومه بسیار خیره کننده ای (خفن!) دارند و بنابراین یک استاد بین دو نفر که هر دو چنین رزومه فوق العاده ای دارند آن دانشجویی را انتخاب می کند که GRE بالاتری داشته باشد. مشکل هم دقیقاً از همینجا شروع می شود: دانشجویان تاپ ایرانی اغلب توجه کافی به این آزمون مهم نمی کنند و بنابراین در رقابت با افرادی مواجه می شوند که رزومه علمی شان به خوبی رزومه آنها ولی نمره آزمون GRE شان بسیار بهتر از نمره آنهاست. بقیه ماجرا را هم که حتماً می توانید حدس بزنید!

در بخش رایتینگ آزمون GRE اوضاع بسیار جالب است. من خیلی از دانشجویان ایرانی را دیده ام که از نظر آنها آزمون GRE یعنی فقط وربال و کوانت. درست است که خیلی از دانشگاه ها مینیممی برای بخش رایتینگ خود در نظر نمی گیرند، اما این به معنی بی اهمیت بودن این بخش نیست. از طرفی صرف دانستن تعداد زیادی لغت باعث نمی شود بتوانید رایتینگ خوبی بنویسید. اگر نگاهی به نمره های دانشجویان ایرانی و افغان در جدول فوق بیاندازید، می بینید که علیرغم داشتن نمره وربال کمتر از دانشجویان ایرانی، دانشجویان افغان در بخش رایتینگ نتیجه بهتری کسب کرده اند.

چطور برای بخش های مختلف آزمون GRE آماده شویم؟

بخش وربال:

آزمون GRE در ۱۱ آگوست ۲۰۱۱ تغییر کرد و در نسخه جدید آن (که Revised نام دارد) تاثیر دامنه لغت کمتر شده است. اما یک سوء تفاهمی برای بسیاری از زبان آموزان پیش آمد و آن این بود که خوب پس دیگر در ورژن Revised GRE نیازی نیست خیلی هم لغت بخوانیم. این فکر کاملاً اشتباه است. درست است که نیازی نیست به اندازه قبل لغت خوانده شود (مثلا مطالعه کتاب ۳۵۰۰ برای Revised GRE غیر منطقی است) اما هنوز باید دامنه لغت خوبی داشته باشید تا بتوانید نمره خوبی بگیرید. با توجه به اینکه در نسخه Revised آزمون GRE توانایی درک مطلب نقشی کلیدی دارد، یکی دیگر از کارهایی که هر متقاضی شرکت در آزمون GRE باید انجام دهد داشتن یک برنامه Reading منظم است. مثلا روزی نیم ساعت مطالعه یک مجله در سطح آزمون GRE (اگر در طی مدتی مناسب انجام شود) می تواند توانایی شما در بخش های وربال و رایتینگ آزمون GRE را دگرگون کند.

بخش کوانت:

همانطور که قبلاً هم گفتم، دانشجویان ایرانی اغلب در بخش کوانت مشکل خاصی ندارند. اگر پایه ریاضیات شما چندان خوب نیست، بد نیست با یک برنامه ریزی مخصوص کوانت، روی دانش ریاضیات خود کار کنید. مطالعه کتابی مثل کتاب “The Official Guide to the GRE Revised General Test” می تواند شروع خوبی باشد. اگر هم سطح زبانتان خوب است می توانید با مطالعه سریع همین کتاب اول دیدی نسبت به این بخش و فرمول های ریاضیاتی مورد نیاز پیدا کنید. بعد از آن کتاب های مختلفی وجود دارند که من با توجه به سطح هر زبان آموز کتابی خاص را به او معرفی می کنم تا هم جلوی هرگونه اتلاف وقتی گرفته شود و هم از گرفتن نمره عالی در این بخش از آزمون GRE مطمئن شویم.

بخش رایتینگ:

همانطور که گفتم، صرف دانستن تعداد زیادی لغت باعث نمی شود بتوانید رایتینگ خوبی بنویسید. بنابراین برای این بخش باید اول با تکنیک های رایتینگ آزمون GRE آشنا شده و بعد خیلی بنویسید. مطالعه نمونه های نوشته شده رایتینگ هم می تواند در گرفتن نمره بالا بسیار موثر باشد. یکی دیگر از راه های تقویت مهارت رایتینگ جی آر ای این است که نوشته های خودتان را به شخصی بدهید تا برایتان اصلاح کرده و به شما در نوشتن رایتینگهای قوی تر کمک کند. راهنمایی های یک فرد با تجربه می تواند نمره رایتینگ شما را  تا حد زیادی بالا ببرد. آشنایی با استدلال های مورد توجه در آزمون GRE و ویژگی های بارز رایتینگ های قوی و مواردی که برای افرادی که رایتینگ های آزمون GRE را ارزیابی می کنند مهم هستند همگی در کسب نمره بالا بسیار تاثیر گذارند.